PRÓXIMAS PARADAS: XEOXOGOS




Hoxe vai a segunda das tres entradas que teño pensado adicar a proxectos que estamos a deenvovler neste segundo trimestre. Algúns cursos atrás, creo recordar que no 2001-2002, o meu compañeiro Xerardo e mais eu faciamos un traballo colaborativo en 3º de ESO moi interesante dende o punto de vista pedagóxico e que enganchaba ao alumnado durante as sesións programadas, ata o punto de pedir continuar nos tempos de recreo ou poder ampliar o xogo máis alá das sesións estritamente planificadas. O alumnado creaba unha empresa na área de Tecnoloxía e na miña área de Ciencias Sociais, na parte do currículo correspondente ao sector terciario, deseñamos un xogo da Bolsa. As súas propias empresas saían ao mercado co capital que eles propuxeran e na que a única diferencia coa realidade foi que as variables de mercado eran marcadas por un dado e os cuartos eran troquelados, daqueles que o goberno enviara para nos familiarizar coa chegada do Euro. Tiñamos centos de miles de euros. Lembro alguna "Tele-empanada" que se fixera de ouro virtualmente. Por cuestións organizativas non chegamos a coincidir máis co nivel e non se continuou con esta experiencia.

Hai uns seis ou sete anos, deseñamos para 1º de ESO un Trivial xeográfico que non cumpríu coas nosas expectativas. No ano seguinte elaboramos un Pasapalabra, Jeopardy en ppt - que tivo bastante éxito pero con carencias importantes-, e un nada exitoso Quiere ser millonario 50x15. Estes últimos xogos estaban inspirados en programas de TV do famoso Carlos Sobera que no seu momento tiñan un tirón e pensei que poderían ser de interés para o alumnado. Os resultados non foron os desexados e a reflexión que fixen no seu momento mudaría hoxe.

Foto flickr -junjan
Momento de brúxulas e non de reloxes.

¿Por que non acabada de funcionar ese tandem contido xeográfico-xogo? Tan só había que ver máis alá, pero ese tan só marca unha sutil diferencia dun traballo ordinario a outro extraordinario. Este impulso de ver máis alá foi dado nesta ocasión por un compañeiro de profesión, José Luis Redondo Prieto (@jlred1978), no seu blogue Recursos Geográficos. Nunha entrada que leva por título "cando o alumnado está listo recoñece ao proxecto" e unha frase concreta na que cita ao gran director de orquestra Herbert von Karajan que dí, "A arte de dirixir consiste en saber cando se debe abandoar a batuta para non molestar á orquestra" espertou esa chispa necesaria. Con total seguridade nas experiencias anteriores eu estaba a molestar á orquestra porque a partitura estaba dada.


Pop-up book. Escultura de Jodi Harvey-Brown

Vexamos que acontece se deixamos á orquestra que toque a peza que máis desexa e deixar fluir. Non tería que darlle "o que facer" senon  "a idea do que facer" e que eles mesmos puxesen a súa creatividade ao servizo da actividade. Primeiro unha chuvia de ideas para solicitar suxestións, entre elas xurdíu a idea dun xogo. Primeiro paso dado. ¿Que tipo de xogo? Calquera.  Púxenme mans á obra a deseñar un #PBL que se adaptase ás necesidades da unidade didáctica na que xa estaba inmerso pero aínda a tempo de poder introducir experiencias pedagóxicas diferentes ás programadas.


Imaxe. Fonte: enlace
Para ampliar información sobre o autor, jaime Plensa, non deixedes de consultar esta entrada en Do gran ao pan do meu mestre Xabier Limia de Gardón.
Estamos en pleno proceso de traballo, pero coma sempre nos ten acostumado o noso alumnado non deixa de sorprender pola súa implicación e sobre todo pola súa creatividade. Todos son xogos de mesa agás un grupo está a deseñar un xogo para ordenador que me ten tremendamente intrigado. A partida está aberta e os resultados de momento impredecibles, pero a viaxe está a resultar ser apaixoante.




Comentarios

A´Punto dixo…
Viva viva o Xeo si señor¡¡
Muchas gracias Jose Luis por incluir la entrada de mi blog, me siento enormemente halagado.
Espero que un futuro compartas con nosotros los juegos que han creado tus alumnos.

Un saludo.
Jose Luis Guede dixo…
Gracias Vero. Estamos en ello, "cocinando ideas"
Jose Luis Guede dixo…
Gracias a tí José Luis, por la chispa necesaria que permite ver más allá de lo aparentemente evidente. Seguimos en contacto.
aprofa dixo…
Parabéns polo blog, cheguei a el grazas á referencia en Experiencias en edu.xunta.es
Tomeime a liberdade de engadilo no Planetaki de profes galegos.
Saúdos.